Eğer bir gün ölürsem, bilin ki içimde hiç kapanmayan yaralar taşıdım; kırgınlıklar, suskunluklar ve en çok da ihanetler… İnsan bazen anlatamaz, sadece içinde taşır ve zamanla o yük kendine bile ağır gelir. Ama garip olan şu ki, insanı en çok yıkan şeyler bile onu hayata bağlayan bir iz bırakır. Benim içimde de, tüm bu acılara rağmen, her şeyin bir gün anlam bulacağına dair sönmeyen bir his var. Çünkü insanı ayakta tutan, yaşadıkları değil; o yaşadıkların içinden hâlâ kalbini kaybetmeden çıkabilmesidir.