Geçmişimi değiştiremem; yaşananlar olduğu gibi kaldı, izleriyle ve gerçekleriyle… Ama nefes aldığım sürece, Allah ne kadar nasip ederse, önümde hâlâ yazılmamış bir hayat var. Çünkü insan, dünüyle değil; o dünden ne öğrendiğiyle yol alır.
Ben de tam bu eşiğin üzerindeyim. Geçmişimin izlerini inkâr etmeden, onlardan kaçmadan ama onlara da sığınmadan… Her yaşadığımı bir anlam, bir ders olarak alıp kendimi yeniden inşa etmeyi öğreniyorum. Belki yavaş, belki zor ama bir o kadar gerçek.
Çünkü en sağlam gelecek, en çok kırıldığın yerden yeniden ayağa kalkabildiğinde kurulur. Ve ben, şimdi tam da bunu yapıyorum: Kendi hikâyemi, öğrendiklerimle yeniden yazıyorum.