Düşmanlar saldırma fırsatı yakaladıklarında bunu gayet partizanca yaparlar, diğerleri ise
ılımlı bir savunma gösterirler, o kadar ki onlarla birlikte tehlikeye düşülür. Bunu daha iyi açıklayabilmek için, bu yenilikçilerin yalnız başlarına mı yoksa başkalarıyla mı hareket ettikleri incelenmelidir, yani istediklerini yapmak için ricada bulunmaları mı, yoksa
zor kullanmaları mı gerekmektedir? İlk durum her zaman kötüdür ve hiçbir şeyi doğru idare edemezler; fakat sadece kendilerine güvendikleri ve zor kullanabildikleri takdirde nadiren tehlikeye düşerler. Bütün silahlı peygamberler yenmiş, silahsızlar yenilmiş-
tir; çünkü anlatılanların yanı sıra insanların tabiatı değişkendir ve onları bir şeye ikna etmek kolay, ancak bunda sabit kalmaları-
nı sağlamak güçtür. Bu yüzden de artık inanmadıklarında onları zorla inandırabilecek bir düzen kurulması gerekiyor.