Hayatımızın ilk yarısında özlemlerimizin peşinden koşarız. Ancak mutluluğun hayaletimsi ,acının ise apaçık gerçek olduğunu fark edip, ikinci yarıda kendimizi özlemlerimizden sakınırız. Hala özleyebilmenin, hala isteyebilmenin ne kadar değerli olduğunu ancak kayıtsızlığın boşluğuna düşünce anlarız.