Helin
@Helin93
12 Mart
89 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Öncelikle şunu söylemek isterim ki bu kitap okuduğum en iyi kitaplardan biri oldu. Okudukça, bende daha çok merak arzusu uyandırdı ve beni içine çekti. Olay akışı da gayet güzel bir kitap, insanı sıkan durumlar söz konusu değil. Felsefi bir kitap olmamasına rağmen gerek bireyin iç konuşmalarında kendisiyle olan münakaşası gerekse ana karakterin ( Raif Efendi ) romandaki diğer kişilerle olan münakaşası beni düşündürmeye başladı. Bir diğer ana karakter olan ( Maria Puder ) kişinin bakış açısını kendime oldukça yakın buldum. Küçüklüğünden beri vermiş olduğu yaşam mücadelesi ( ekstrem bir olay yok, sadece erken yaşta babasını kaybetmesi ve annesinin ona karşı sorumluluk alması gerekirken onun bu sorumluluğu alması…), yine erken yaşta alınan bu kadar sorumluluktan dolayı onun hayata karşı daha güçlü durması, kızlara özgü tavırların yerine erkeksi tavırların bulunması onu diğerlerinden farklı biri yapmıştı. Maria Puder, beni Raif Efendi de olduğu gibi simsiyah gözleri ve kumral saçlarıyla etkilememişti, kişiliğiyle, davranışlarıyla beni kendine çekmişti. Toplumda alışılmış durumların aksini yapması da onun ne kadar özgüvenli, cesur birisi olduğunu gösteriyor. Atılgan kadınları severim. Raif Efendi ise bunun tam tersiydi, kendisi pek atılgan birisi olmamakla beraber, kendi iç dünyasında yaşayan, sessiz, naif bir adamdı. Bu küçüklüğünden beri böyleydi, hatta sırf bu yüzden anne babası, onun kız çocuğu gibi olduğunu söylerlerdi. Kendisi kitaplara ve sanata tutkulu bir insan olmakla beraber yeni lisanlar öğrenmeye, Avrupa’yı görmeye meraklı birisiydi. İlerleyen zamanlarda babası sayesinde Almanya’ya gider ve bir müddet orada yaşar. Orada yeni keşifler yapar, tüm sanat merkezlerini gezerdi, bir gün gitmiş olduğu o sanat galerisindeki bir tabloya gözü ilişir ve kendini bundan
