Hayatımızın hiç düşünmeden feda edebileceğimiz seneleri o kadar çok mu? Ömrümüzü hep böyle birbirimizden uzak mı geçireceğiz? Sen belki yine bu kadere boyun eğmenin de güzel bir şey olduğunu söyleyeceksin. Ne lüzum var bu tür avunmalara? Bir arada olsak daha iyi değil mi?
Yaz geçiyor sen gelmiyorsun. Belki bir gün geleceksin ama o kadar geç gelmiş olacaksın ki seni gördüm mü görmedim mi, doğru dürüst anlayamadan kalkıp geri gideceksin.
Hayatımız sürekli olarak başkalarının yokluğu duygusuyla zehirlenmiş halde, boşluk ve yalnızlık hissi nedeniyle matem havasında. Sürekli olarak ‘aşıklarınız ve arkadaşlarınız tarafından terk edilme duygusu içinde.’