Yine mi diye sordum kendime?
Bu, nasıl olabilir?
100 tane kadını toplasak bir yere, yaz desek, bu kadar iyi anlatabilirler mi bir kadının çocuksu aşkını?
Bu adam nasıl yapabiliyor bunu???
Yok, inanmıyorum. Bir kadın var kesin bunları yazara anlatan. Belki de Zweig ünlü olduğu için hazır kitabı bir kadından satın alıp kendi ismiyle bastırmıştır. Aklıma yatan en mantıklı durum bu gözüküyor.
Kitabı okurken bir yandan da şükürler olsun bu bir kitap, gerçek değil diye kendimi teselli ediyordum.
Gerçekten, gerçek değil mi?!
Umarım değildir.
Mektubu okudukça, kızgın bir demir deşip durdu göğsümü.
Nasıl katlanılabilir ki böyle bir acıya?!
Ve sanırım beni ölüm döşeğimden çağırsan, birden ayağa kalkıp sana gelecek gücü bulurdum.
Diyordu Kadın...