Ne yapıyorsun Simon? dedi kendi kendine. Adam belki de çaresizlik içinde ölüyor, sen ise korkuyu düşünüyorsun. Neden korkuyorsun ki? Hırsızlardan korkacak kadar zengin mi oldun?
"Belki de sürdürdüğüm yaşam, sürdürmem gereken yaşam değildir?"
Beynimden vurulduğum cümle bir kez daha yaşamamı sorgulayan, sorgulatan müthiş cümle kendisi.
Hasta insan nedir? Kime göre hasta peki hasta insanı sevgi iyi eder mi? Sevgi her şeyin üstesinden gelir mi?
İvan ilyiç'in ölümü ile başlayan kitap beni çok etkiledi. Özellikle bir insanın günden güne öleceğini bilerek yinede ölümden kaçmaya çalışması çok derindi. Kitapta kendimden bir şeyler buldum. Hayatımda yeni tanıdığım bir insanı çok anımsattı bazı düşünceler...
Evlilik denen olgu bizi ömür boyunca mutlu etmesi gerekirken, ömrü tüketmesi burası çok düşündürücüydü.
Hayatta ölüm var. Herkes planlar yapıyor, birbirini kırıyor, üzüyor, yarınlar var gibi birini bekliyor. Oysa yarınlar yok ertesi sabah yok. Bu dünyada ölüm gerçeği varken neden herkes birbirini bekletiyor.
İyi okumalar dilerim.