Rojen
@Helioss03
Kapılarını kilitlemerini gerektirecek bir şeyleri olmayan insanlar ne mutludurlar, değil mi?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazı insanlar “gitmek” fiiliyle yan yana yaşardı bu dünyada. Aşkmış, vefaymış, zamanmış, ömürmüş… hepsi boş hikayeydi. Bazı kalpleri zincirlesen de durmazdı; gözleri hep uzak yollara takılırdı…
Bir misafirliğe gitsem Bana temiz bir yatak yapsalar Her şeyi, adımı bile unutup uyusam...
Bazı insanlar vardır; istemeden sizi hikayelerine, yaralarına, geçmişlerinden kalan boşluklara ortak ederler.
Gidemiyordum. Ömrüm bu şehirde hep aynı çemberin içinde dönüp durmaya yazgılıydı sanki. Her şeyden biraz kalmıştı bana. Hiçbir zaman tam olamıyordum. Başladığım yere geri dönüyordum hep. Zamanın ve ömrün sonsuz çemberinde kötü bir kapana kısılmış gibiydim.