Güneş açıp da çocuklar oyun oynamak için sokaklara çıktıklarında, ne kadar güzel bir gün diye herkes umutlandığında ben kendimi çok kötü hissederdim; benim bir türlü katılamadığım bir coşkunluk gösterisini haksızlık olarak düşünürdüm."
Kemal Sayar'in dediği gibi; yas, sadece sevdiklerimizi kaybetmekle olmaz. Bir yaşama biçimini kaybetmek de yastır. Bir sehri bildiğimiz halde kaybetmek, rutinlerimizi kaybetmek de yastır. Hatta itikatlarımız, dünyayla ilgili inançlarımızı kaybetmek de yastır.