Rojen
@Helioss03
Bir evin bizim olabilmesi için hikâyemizin onun içine yerleşmesi gerektiği doğruydu. Başka ne bir evi bizim yapabilirdi ki?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İnsanlar birine dertlerini anlattıklarında, dinlemelerini önemsemezlerdi. Dinliyormuş gibi görünüp arada bir onaylamaları kâfiydi. Çünkü başkasına anlatmak, sonunda insanın kendisiyle yaptığı konuşmaların bir şekliydi. Aslında orada ikna etmek istediği tek kişi de yine kendisiydi.
İnsan çoğu zaman kendisine duygusal ve psikolojik şiddet uygulayan insana doğru çekiliyordu. Yalnızlıktan mı, nevrotik likten mi kaynaklanıyordu bu? Neden?
Ölen birinin ardından, neden illa bir şeyler yiyip içmek gerektiğini hiç anlayamadım. Hayatım boyunca da başsağlığına gittiğim hiçbir taziye evinde, ölünün helvasını ağzıma sürmedim, bir bardak su dahi içmedim. Taziye evlerinde durmadan tıkınan insanlar her zaman iğrendirmiştir beni.