"Şiddet düşkünü, adaletsiz bir adamdı. Hastalık ona nasıl dokunmadı,hiç anlamamışımdır. İnsan eskiden beri metafizik bir kavram olarak mutlaka adalete inanır ama anlaşılan o ki evrende adalet diye bir şey yoktur. Haktan, adaletten anlamayan, doğada kara bir leke gibi duran, gaddar, insafsız, düzenbaz bir vahşi olan o adam neden hayatta kalmıştı?"
"Orada, eyerimin üzerine kapanıp başımı kollarımın arasına gömdüm. Başımı kaldırmaya korkuyordum çünkü bunun bir hayal olduğunu biliyor, tekrar bakarsam, adamı orada göremeyeceğimi düşünüyordum. O kadar güzel bir hayaldi ki biraz daha kalmasını istiyordum. Ona bakmazsam orada kalacağını biliyordum."
"O zamana kadar bildiğim tek şey, dünyada sağ kalan tek insanın ben olduğumdu. Başkalarının da yaşayabileceği doğru olabilir miydi; o duman, bebeğin ağlama sesi de neydi?"