Reyhan Boz
@Hemsirellaaa
"Hey cesur yeni dünya! "
Son zamanlarda sık sık sosyal medyada karşılaştığım ve öneriler arasında bol bol adını duyduğum Cesur Yeni Dünya ile alakalı bir inceleme yapmak istedim.
Kitabın bilim-kurgu olduğunu hepimiz biliyoruz fakat kitabın felsefik boyutunu da tahmin eden arkadaşlar illaki vardır. Zaten bu kadar tartışılabilir ve yorumlanabilir nitelikteki bir kitapta düşünceler silsilesinin olmaması biraz garip olurdu.
Birçok satırını defalarca kez okuyarak beni derin düşünmelere iten bu kitap, gelecek dünyanın da böyle bir sisteme sahip olabileceğini bir an düşünmek bile beni ürpertmeye yetti.
Her ne kadar böyle bir dünyanın olması insana mantıksız ve duygusuzca geliyorsa da bu mantıksızlığın üstüne mantık kuran ve üstüne insanları birçok güzellikten, duygulardan, bilimden, sanattan, dinden, felsefeden, karışıklıktan, istikrarsızlıktan, kısacası insanı insan yapan her şeyden uzak tutarak sahte mutlulukla bir dünya inşa etmelerini tebrik etmedim değil. Yani bu kadar insanlıktan uzak bir hayatı koskocaman bir dünyaya uygulamak ve toplumun bunu yargılamadan ya da sorgulamadan mahkûmluklarını devam ettirmesi gerçekten çok şaşırtıcıydı.
İnsanların hayatlarının büyük bir uyuşuklukla geçtiği, günümüz değer yargılarının o dünya için müstehcen bir konu hâline gelmesi, " Herkes, herkese aittir, " kuramıyla hareket etmeleri, bireysellikten uzak, kimsenin bir kimliği olmadığı, sıradan bir objeymiş gibi görüldüğü bu dünyada bile umutların tükenmediğini görebiliriz. Çünkü her şey ve her yerde olduğu gibi yine zıtlıklar, doğrunun ve yanlışın farkında olanlar ve bireyselci insanlar var. Umalım da Cesur Yeni Dünya'da insanlık kazansın. Her ne kadar biz o kısımları okuyamayacak olsak da :)
Reklam
Kaplanın SırtındaEdebiyat
"Doğar doğmaz kaplanın sırtına koymuşlar beni, diye düşünüyor, şehzadelerin kaderi bu, kaplanın sırtında büyümek; herkesin gözünü kamaştıracak bir kuvvet ve kudret gösterisi, kaplan gibi muhteşem bir yaratığa egemen olma duygusu, yırtıcı hayvanın sırtındaki çelik adalelerin gergin kıpırtılarını bacaklarının altında hissetmek, herkesin korktuğu zalim bakışlı ölüm makinesinin efendisi olmanın verdiği doygunluk, ayrıcalık, üstünlük, tanrılık ama bir yandan da korku. Evet korku. Zaman zaman sırtından aşağı ıslak bir yılan kayıyormuş gibi tepeden tırnağa titreten soğuk bir ürperti."
Bu paragrafla başlıyor koca bir roman. Açıkçası bu zamana kadar okuyup da beğenmediğim bir Zülfü Livaneli kitabı yok. Benim için tam bir sanat insanı olan Zülfü Livaneli bu sefer karşımıza tarihin en çok tartışılan padişahını konu alan bir tarih kitabı ile çıkmış. Birçok kaynakçadan yararlanılan bu eserde dolu dolu bir tarih anlatımıyla karşı karşıya kalıyorsunuz.
Kitabın konu gereği zaten ilgi çekici olmasının yanında, Zülfü Livaneli'nin de sanatçılığının birleşmesiyle ortaya çıkan eseri doya doya okudum diyebilirim.
Genel olarak Sultan Abdülhamid' in gözünden anlatılan bir kitap. Fakat başka açılardan da o dönemi okuyabiliyorsunuz. Yani Zülfü Livaneli birden fazla pencereden bakış açısı sağlayarak tarihin karmaşık ve gizemli yönünü bize göstermeyi başarmış.
Benim çok hayretler içerisinde kalarak ve bir yandan da büyük bir heyecanla okuduğum bi kitap oldu. Okumak isteyen arkadaşlar bence bi an önce alıp okumalı.