Efsun’u kitabını bitirdim. Hikâye akıcıydı ama edebi anlamda “çok etkilendim” diyebileceğim bir derinlik yakalayamadım. Bazı yerlerde duygu geçişleri yüzeysel kaldı, bazı sahneler ise daha güçlü işlenebilirdi. Kitap bittiğinde akılda kalan şey hikâyeden çok, arka planındaki emek oldu.
Yazarın ailesiyle, kısıtlı imkânlarla ve kızlarıyla birlikte bu kitabı ortaya koymuş olması beni asıl etkileyen taraf oldu. O samimiyet ve birlikte üretme hali, metnin kendisinden daha sıcak ve anlamlıydı.