Kitaplarım ve Ben
@Hepokuyanben
Şu anda okuduğu kitaplar
merhabalar
Frieda McFadden’ın *Erkek Arkadaş* kitabını bitirdim. Açık konuşmam gerekirse, katilin kim olduğunu daha kitabın başlarında hemen çözdüm; yazarın tarzını bildiğim için sürprizler benim için pek şaşırtıcı olmadı.
Kitabın genel performansı bence çok yüksek değildi, kurgu anlamında biraz zayıf kalmış. Yine de akıcı bir dili olduğu için "okunabilir" bir kitaptı; elimden bırakmadan hızlıca bitirdim. Çok büyük beklentiye girmeden, sadece vakit geçirmek için okunacak, çerezlik bir polisiye arayanlara uyabilir ama bende "vay be" dedirten bir iz bırakmadı.
merhabalar
Uçan Tabut kitabı bana ne güçlü bir bağ kurdurdu ne de tamamen dışarıda bıraktı. Fikri ilginçti, yer yer merak uyandırdı ama derinleşmesini, okuru daha sarsmasını bekledim. Bitirdiğimde “eh işte” duygusu kaldı; akılda kalan sahneler var ama bütün olarak iz bırakmadı. Okunmuş oldu, ama içimde uzun süre dolaşan bir kitap olmadı.
merhabalar
Efsun’u kitabını bitirdim. Hikâye akıcıydı ama edebi anlamda “çok etkilendim” diyebileceğim bir derinlik yakalayamadım. Bazı yerlerde duygu geçişleri yüzeysel kaldı, bazı sahneler ise daha güçlü işlenebilirdi. Kitap bittiğinde akılda kalan şey hikâyeden çok, arka planındaki emek oldu.
Yazarın ailesiyle, kısıtlı imkânlarla ve kızlarıyla birlikte bu kitabı ortaya koymuş olması beni asıl etkileyen taraf oldu. O samimiyet ve birlikte üretme hali, metnin kendisinden daha sıcak ve anlamlıydı.
merhabalar
Âşıklar Bayramı’nı bitirdim ve içimde tuhaf bir sızı bıraktı. Her kelimesinde babam aklıma geldi; sanki satır aralarında onun gölgesi dolaşıyordu. Yazarın baba–oğul ilişkisini bu kadar sahici, bu kadar acıtan ama aynı zamanda sevgiyle yoğrulmuş bir dille anlatabilmesi beni çok etkiledi. Hikâye boyunca hem geçmişin ağırlığını, hem aradaki mesafeyi, hem de söyleyemediklerimizin insanın içini nasıl kemirdiğini hissettim. Yazar bence duyguyu aktarmada inanılmaz başarılı—kelimeleri kısacık ama etkisi uzun. Kitabı kapattığımda hem hüzün hem de bir kabulleniş duygusu kaldı içimde. Harikaydı, iyi ki okumuşum.
merhabalar
Bellek’i yeni bitirdim ve duygularım biraz karışık. Kitabın özellikle başları ve ortaları beni gerçekten içine çekti. Anlatımındaki akıcılık, karakterlerin derinliği, zihnin katmanlarını kurcalayışı… Hepsi çok iyiydi. Okurken hem merak ettim hem de yazarın kurduğu dünyaya kolayca adapte oldum. Fakat iş sona geldiğinde aynı tat kalmadı bende. Sanki yazar hikâyeyi özellikle bir köşeye sıkıştırıp hızlıca bitirmiş gibi hissettirdi. Finali daha güçlü olabilirken, yavan ve aceleye gelmiş bir havadaydı. Kitabın başlangıçtaki o etkileyiciliğiyle karşılaştırınca sonu kesinlikle zayıf kaldı. Yine de yolculuğu güzeldi; sadece varış noktası beklediğim gibi değildi.