Milena inan öfkeden titriyorum ama kısmen veya tam olarak niye olduğunu anlayamazsın, ben bile anlamıyorum, aklımı kaçıracak kadar bana işkence yapabilirsin ama ben çaresizim ne olduğunu ve sonuçta ne yapılması gerektiğini bilmiyorum. Sadece şu an ne yapmam gerektiğini biliyorum: Sen yoksun, ben, karanlık bir köşede durmalı ve baş eğmeliyim, başka seçeneğim yok.
Eğer mümkünse bu dünyada (insanın horlandığı ve buna karşı koymak için hiçbir şeyin yapılmadığı) seni bir defa veya bin defa, hatta belki şimdi bile yani her an hayal kırıklığına uğratsam da çekincelerine yenik düşüp korkarak, kendini uzaklaştırma. ... Çok yorgun haldeyim, perişan olmuş ciğerlerimin yorgun nefesleri bunlar.