Çocuk olmak tam da böyle bir şeydi galiba.Yeri geldiğinde arkadaşın için başkalarına göğüs gerer onu korursun veyahut bir amaç uğruna yaşatacağı mükkemmel heyecana odaklanır nereye varırsın bilmezsin. Girdiğin sokaklar,caddeler yabancılaşır ama arkadaşların yanındaysa o çocuk cesaretiyle gidemeyeceğin dar sokaklar,mahalleler olmaz.Pal Sokağı Çocukları da kendileri için vatan olarak gördükleri Arsa'ya bağlılıkları ve onun uğruna mücadelelerini anlatan farklı yaştan okurun kendi içinde bir yer edinip emir alıp vermenin,cesaretin,kahramanlıkların,ihanetin,küskünlüğün,affetmenin bir çocuk gözünden nasıl şekillenebileciğini anlatan güzel bir eser olarak yerini almış.