Ordubadiyə bir əhsən bu cür tarixi romanı çox anlamlı bəxş edə bilib bizə,Düzdür həcmi böyükdür lakin oxunaqlıdır.İçərisində Ərəb istilası və Atabəylər dövlətini, Məhsəti Gəncəvi obrazında Azərbaycan qadınını,Nizami Gəncəvi obrazında Dahi Şairimizi , Fəxrəddin obrazında Azərbaycanın mərd qəhrəman oğullarını tərənnüm edir.Nizaminin qələmimi yoxsa Fəxrəddininin qılıncımı? Məncə vəhdəti bildirir.Həmçinin Qızıl Arslanın səxavətli və uzaqgörən siyasəti aşılanır.Bir sözlə mükəmməl. Və Şairin sözüylə bitirim. "Öz dilində şeiri olmayan bir xalqın nəyi ola bilər? Bir xalqın dil mədəniyyətini yaradan onun ədəbiyyatıdır. Şair həm şairdir, həm də öz xalqı danışan dilin müdafiəçisidir, dilin varlığını qoruyan əsgərdir."