Annemin beni yolda beklediğini görmek beni hiç bu sabahki kadar mutlu etmemişti.Ona dogru koşup,”Mutluyum,” dedim,”Bu sabah böyle mutlu olmama neden olan ne?”Annem bana gülümseyerek,”Bu güzel mevsim ve temiz vicdanın,” diye karşılık verdi.
Uç,küçük kuşum.İyice yükseklere uç.En yukarılara çık ve Tanrı’nın parmagına kon.Tanrı seni başka bir çocuga götürecek ve nasıl bana güzel şarkılar şakıdıysan onada şakıyacaksın.Hoşça kal,güzel kuşum.İçimde sonsuz bir boşluk hissettim.Bak, bulutun parmagına kondu.”Gördüm...