Alihan Demir
@Hevalistan
Yazar - Türkçe Öğretmeni
Lil Yayınları - editör
İçel Sanat Kulübü yayın kurulu
Kulta yayın kurulu
İlyas Halil Öykü Ödülü
Tomris Uyar Öykü Ödülü. Kısa liste
Ya Star Tanrıça Uyandı. Roman.2020
İki erkek bir kadınAlıntı
iki erkek arasında derinlemesine bir ruh analizi. Gittikçe merak duygusunu arttıran ve az sayfaya yoğun sma çok yogun bir anlatım ekleyen yazar, mutlaka psikolojik verilerden haberdardır. Az sayfaya rağmen yavaş okunan ve okudukça okuru durdurup düşündüren bir kurguya sahip. Küçük ayrıntılarla şekillenen eser, nesnenin özne üzerindeki etkisini güzel açıklıyor. Bir merdivenin basamaklarını çıkarken her adımda biraz daha yüksekten bakıp etrafı görebiliyorsak metinde de ilerlerken daha çok detaya hakim olabiliyoruz.
Erkeklerin detaycı ve çoğu zaman ayrıntıları kaçıran yapıları önyargısını yerle bir ediyor. Böylece okur, bir yerden sonra sessiz sedasız bir şekilde kahramanın ruh dünyasında dolaşmaya başlıyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Neden bu eseri okumalıyız?Edebiyat
Bu eser, her şeyden önce piyasadaki birçok eserden daha özgün. Dili ve içeriği ile masalsı bir destanı kaleme dökmüş yazar. Sıradan bir dile ve basit bir öykü kurgusunun ötesinde felsefeyi sorgulamayı mitolojik değerlerle bir eleştiri sunuyor. Çoktandır unutulan o destansı sözcüklere yeni bir hayat Yeni bir kimlik veriyor. Bize kendi tarihimizi bir daha okuma şansı veriyor. Muraz Aslan bize bu çağın kirlenmiş dünyasından arınma fırsatı veriyor. 
Muraz Arslan
Muraz ArslanMODERNİTEYE SANATSAL BAŞKALDIRIŞEdebiyat
"Yazar Alihan Demir, modernitenin kadın için bir cehennem ama en çok da erkek cehennemi olduğunu kendi dilinde roman tadında gösteriyor. Bunu biraz da çıplak ve aleni olarak bize gösteriyor. Kaçamayacağınız kadar yalın, kendini kandırmalar, aldatmalar, ucuz tuzaklar, süslü ışıklar, daha türlü türlü psikolojik oyunlar, algı yaratmalar, yanılmalar, yanılgılardan medet ummalar… Hiçbiri kar etmiyor hakikatin yakıcı ışıklarına. Bu yüzden bu roman, bir bakıma moderniteyi teşhir ediyor." SEYİT OKTAY. T TİPİ CEZAEVİ. B3-7 KOĞUŞU TOKAT ***
Alihan DEMİR ’in Sis Yayınları’ndan çıkan romanı, moderniteye dair uzun bir eleştiri diye nitelendirebilir. Karşılaştığım ve okuduğum tek kitabı yine de bir değerlendirme yapacak olursam: YA STAR! Bir çığlık, bir tanrıçanın iç dökümü… Bir kadının çaresizliğinden, çare yaratan yürüyüş anlatısı. Zamane insanının, kadın şahsında kendini; tarihin başlangıcı sayılan Sümer’de Tanrıça İştar kimliğinde bulma arayışı. Özgürlük haykırışı!
Roman; karanlıktan uyanan şehrin, aydınlıkla gözlerinin kamaşmasıyla ve ışığın şaşkın bir kelebek gibi her yerde dolaşarak hayatı uyandırmasıyla başlıyor. Bu tasvirden anlıyoruz ki kavga karanlık ve ışık arasında yani kötülük ile iyilik arasında geçecek. Bu kadim bilinç altını, bilerek veya bilmeyerek metaforik olarak zihnimize yansıtıyor.
Modernitenin sahte ışıkları altında kendisi olmaya çalışan gazeteci Heda’ nın bir kadın olarak yaşadığı sorunları, çıkmazları, açmazları ve uçsuz bucaksız sorgulamaları oldukça sade bir dille gayet anlaşılır biçimde anlatıyor. Hepimizin yaşadığı ama çoğu zaman adlandırıp tanımlayıp çözümleyemediği ne varsa orta yere döküyor. Bir çeşit, bilinç uyanması yaşatıyor okuyana…
Yazar Alihan Demir, modernitenin kadın
TAVHANE ÇOCUKLARI ÜZERİNEEdebiyat
Ülkemizde resmi ideolojinin bir tezi vardır ve bu tezin dışındaki her şey, bu tezin yürütücülerine göre gerçek dışıdır. Çoğu zaman bir yazar veya bir aydın bu tezi aşar ve bilinmeyen bir dosyayı açarcasına bizlere yeni bir pencere açar. Adnan Gerger, bu anlamda topluma yeni bir pencere açanlardan. Topluma özellikle de sokaklara dair çoğu zaman saklanılan bir gerçeği tüm çıplaklığıyla dile getiren Adnan Gerger, mevzuya en olması gereken yerden ‘’Tavhane Çocukları’’ diyerek tavhaneden başlamış.
Edebiyatımızda sinemamızda işlenen mükemmel karakterlerle, dalga geçercesine bizlere sokağın fotoğrafını gösterirken anlıyoruz ki bugüne kadar bizlere gösterilen fotoğraflar meğerse birkaç defa filtrelenerek, güzelleştirilerek, beyazlatılarak aktarılmış. Sinemada Ayhan Işık ‘ın yakışıklı zengin ve kusursuz fiziğiyle ilgiyi üzerine topladığı parlak ve mutlu filmlerin karşısına Yılmaz Güney nasıl toplumcu bir duruşla ırgatları, sakatları, ötekileri, Kürtleri, çingeneleri, sokak çocuklarını koymuşsa Adnan Gerger de bizim karşımıza yüzleşmemiz gereken karakterleri koyuyor. Kim bu karakterler? Hani şu her gün sokakta gördüğümüz, ama yüzümüzü çevirdiğimiz göçmenleri, sokak çocuklarını, yan kesicileri, hırsızları özetle Emrah Serbes’in deyişiyle erken kaybedenleri koymaktadır. ‘’Tavhane Çocukları’’ bu anlamda bir yüzleşme kitabı veya yüzleşmeden kaçanlar için de bir tokat. Tıpkı ‘’Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok’’ kitabıyla savaşın iç yüzünü bizlere gösteren Erich Maria Remarque gibi gerçekçi. Bize hem yeni bir şeyin olmadığını söylüyor hem de canımız acımasın diye sokağın soğuk yüzünü saklamıyor. Cem Kalender, ‘’Mazarin Mavisi’’ adlı eserinde şöyle der: ‘’O sabah anladım ki annem bize hep yalan söylemiş. Allah’la ilgili söylediği her şey yalanmış.’’ Gerger, bizlere
Ekmek Arası Lagos ÜzerineEdebiyat
EKMEK ARASI LAGOS KİTABI ÜZERİNE
Son dönemde bana ulaşan bazı kitaplar hakkında bir şeyler yazmak ve eserin yansımalarını anlatmak istiyorum. Bu aynı zamanda kitapla haşır neşir olan herkesin sorumluluğudur. Bu amaçla üstüne bir şeyler yazılmayı hak eden kitaplardan bir tanesi hakkında görüşlerimi açıklamak istiyorum. Bu eser: Ekmek Arası Lagos isminde bir öykü kitabı. Yazar Baran Arslan’ın derin ve çarpıcı betimlemeleriyle bezediği küçük ama öykü gelişimimiz açısından kayda değer bir kilometre taşı.
Öncellikle eseri meydana getiren yazarın sırf bu öyküleri yazabilmesi bile ilerisi için umut vericidir. Son zamanlarda okuduğum ve beni etkileyen ikinci öykü kitabı. Birincisi Hıdır Murat Doğan tarafından kayda değer bir eser olan Biraz Ormanda Saklanacağım. Ekmek Arası Lagos’a dönersek kısa ve çarpıcı öykülerle bir deniz kültürü panoramasına dönüşen eser bize Sait Faik’ten Halikarnas Balıkçısı’na götürüyor. Yalnız bu izlenim bir kopya değil de adeta bu yazarların göremediği veya anlatmayı ihmal ettiği görüntüleri yakalamamızı sağlıyor. Eser, bu yönüyle ustalardan aşağı kalmayan bir gerçekliğe sahip.
Öykülerde ana karakterlerin ötekileştirilenler, yoksullar, yalnızlar, tutunamayanlar, barınamayanlar, sarhoşlar, balıkçılar, yevmiye karşılığı emek üretenler ve nükleer santral karşıtı protestocular olması; ne yalan söyleyeyim beni realist unsurlardan dolayı etkiledi. Bu yönüyle toplumsal gerçekçi bir öykü kitabıyla karşı karşıyayız. Öyküler her ne kadar durum öyküleri olsa da kurguların çarpıcı sonları bizleri düşündürtmeye yönlendiriyor. Burada iki detayı açmak istiyorum: Birincisi kısa öykülerde marifet en az sözcükle en çarpıcı bir öykü kurgulamak ve yazar burada öykü bitmişken bile devam ediyor. Yazar Baran Arslan hızını almayarak biten bir öyküyü devam ettirerek bizi