İbrahim
@HeyOkur
2/10
2020 54. kitabı
Reklam
8/10
Beğendi
·31 saatte okudu
·2020 53. kitabı
Gece.
Karanlık balkonda serinlemeyen sessizlik. Işığını söndürmüş komşular. Geçtikçe geçmek bilmeyen gece. Bitmeyen gecenin artan ürküntüsü. Anayoldan gelen uğultunun dinmezliği. Duyduğun kendi soluğunun sesi. İçkiyle de gevşemeyen iç daralması. Düşlerin: Uçmayan kuşlar gibi, -sonra, uçup gitmiş olan. İşte, gözlerini kapatarak baktığın karanlık...
Yitik gün.
Kendime derinlemesine bakmaktan usandım. İçimdeki kurtulamadığım karanlık! O kararmışlığı kazımaktan.. kararmışlığı kazımaya çalışmaktan.. kazıyıp kazıyıp da kararmışlığın daha koyusunu bulmaktan, usandım.
Bırakıyorum bardağı.
Yerçekimi yasasını bir kez daha doğrulamak istemiş değilim. Bardağı bırakmış bir adamın iç ve dış durumunu gözlemlemek amacını da taşımadım. Sanki, içimde bardağı bırakıp bırakmayacağım kuşkusu niçin bulunsundu?.. Bardağı öyle bırakmak, sevinci, üzüncü, yiğitliği, küçüklüğü, çapraşıklığı, aydınlığı, yüceliği, kirliliği.. peşinde de olmadım. Elbet, rasgele de bırakmadım bardağı. Kaza da olmuş değildi. Yere atmadım ama bilerek bıraktım, evet.
Reklam