İbrahim
@HeyOkur
“...Yeryüzünde hiçbir insan hiçbir insana benim sana yaptığım kötülüğü yapmamıştır. Bütün bunlara rağmen, gel. Sana ‘Gel’ diyecek kadar yüzsüz ve alçaksam ne haltedeyim, öyleyim işte. Fakat, gel. Ve benden nefret ederek, beni hor hakir görerek de olsa, beni bir daha yalnız bırakma...”
Münevver Berk(Dayısının Kızı’nı) cezaevindeyken Nâzım, uzun süreden sonra görünce bir anda tutulur ve Uzun süredir mektup almadığı Piraye’den ayrılma kararı olarak ilk mektubunu gönderir. Ve bunun ardından Münevver Berk, Nâzım’ın af ile cezavinden çıkamay·Kitabı okudu
Reklam
“Sen
benim
minare boyunda çam gövdeme,
yumuşak
beyaz
bir kurt gibi girdin,
kemirdin!
Ben
barsaklarında solucan Makdonaldı besleyen
İngiliz amelesi gibi taşıyorum
seni içimde!”
Nüzehet hanım’ı bir arkadaşından çok kıskanan Nâzım, ona sitem dolu, ağır bir şiir de yazmıştı..·Kitabı okudu
Stefan Zweig, satırlarına bütün içtenliğimle sarıldığım adam. Pek bir şeyi, tasvir edemem ben aslında belkide çocukluğumdan kalan yetiştirilme şeklimden, hiç söz hakkı tanınmayan, görüşünün bir önemi olmayan bir şahıs, bir kişi olarak büyütüldüğümdendir. Bilemiyorum, belki de bu sadece benim bahanemdir. Ama, Stefan’ın satırlarında birçok defa kendimi buldum gördüğüm bazı satırlarında evet! tam olarak bunu söylemek istiyorum ama dilimin ucunda yuvarlanıp, karmakarışık bir hâl alıyor ve ben onu sıraya dizip dilimin ucundan çıkartamıyorum.
Benim bakış açımdan Stefan’ın çoğu eserinde insanların kaçtığı duyguları tasvir edişi, birçok kişiyi şiddetli şekilde etkileyip kendisine bağlıyor, beni kendine bağladığı gibi. Bu bir kitap incelemesi değil sadece yazmak istediğim birkaç satır.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,6bin okunma
Ama sen, elbette beni hiç düşünmedin. Beni unuttun.
Seni suçlamıyorum sevgilim, hayır, seni suçlamıyorum. Bağışla beni, eğer kalemimin mürekkebine arada sırada bir damla acı da karışıyorsa, evet, bağışla,,,,
Reklam