Başkalarının verdiği imkanla ışık saçan biri olma,başkalarının yardımıyla elde edilecek sükûnete ihtiyaç duyma. Özetle bir adımın kendi başına dik durması gerekir,dik tutulması değil.
“Eğer biri hatalı olduğumu ispat eder,sözümün veya davranışımın yanlış olduğunu bana gösterirse memnuniyetle değişirim. Ben hakikatin peşindeyim. Hakikat kimseye zarar vermemiştir. Asıl zararlı
olan, insanın kendi yanılsamalarını ve cehaletini ısrarla sürdürmesidir.”