Bir maruzatım var...
Sevginin içini açalı epey oldu.
Kapatın artık!
Bu yara, bir kan kaybına dönüştü.
Bir çift gözün yerini;
Bir sürü boşluklarla doldurdu, çünkü...
Bir sarılma hissine ;
Gülün yerini dikenin vereceği acı aldı.
Seviyorum hissi;
Taklit, plastik ve taktiksel 'şey'lersiz...
Olmuyor mu gerçekten?
Hakkat, biz samimiyet gemimizi yuttuk mu?