Hüseyin B
@Hictevar
Kitap okumayan üye.
Hedef, ölmeden limitsiz...
51 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Sıkı ve sert bir
eğitim çocukta yaşam sevincinin doğmasını ve
bir toplumsallık duygusunun gelişmesini
engelleyeceği gibi, en ufak güçlükleri bile
çocuğun yolundan temizlemeyi amaçlayan ve
çocuğu aşırı bir sevecenlikle sarıp sarmalayan
eğitim de yine aynı olumsuz etkiyi gösterir,
çocuğun ileride aile dışında hüküm sürecek
iklimin hoyrat havasında tutunamamasına yol açar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Özellikle rahat bir çocukluk,
çocuğun bu dünyaya severek ve kolaylıkla
uyum göstermesini sağlar. Çocuklardan pek
çoğunun ne gibi güçlüklerle savaştığı,
hayatlarının ilk yıllarında dünyayı yaşanmaya
değer sevimli bir yer gibi tasarlayabilmelerinin
ne denli zorlaştırıldığı düşünülürse, ilk çocukluk
izlenimlerinin alabildiğine büyük bir önem
taşıdığı görülür, çünkü çocuğun ileride
izleyeceği doğrultuyu bu izlenimler belirler.
Bilindiği
gibi, Antikçağ’daki geçerli görüşe göre çalışmak
aşağılık bir şeydi, kölelerin işi sayılmaktaydı,
efendinin çalışmak gibi pis bir işe bulaşması
uygun düşmezdi; ayrıca, efendi salt emir veren
kimse değil, tüm iyi özellikleri kendisine
toplayan biriydi. Egemen sınıf en seçkin
insanlardan oluşuyordu; nitekim Yunanca
“aristos” sözcüğü her iki anlamı da
içermekteydi. Aristokrasi, en seçkinlerin
egemenliği demekti. Ne var ki, kimin aristokrat
sayılacağı insanlardaki erdem ve üstünlükler
gözden geçirilerek değil, zora başvurularak
belirleniyordu.
Bazen insanlar, kendini beğenmişlik ya da
kibir sözcüğü yerine kulağa daha hoş gelen hırs
sözcüğünü kullanarak kendilerini biraz temize
çıkarmaya çalışır. Birçok insan vardır ki,
kendisinin pek hırslı bir kişi olduğunugururla
açığa vurur. Bazıları da“hamaratlık” sözcüğüne
sığınır. Topluma yararı dokunduğu süre,
hamaratlığa bir itirazımız olamaz. Ne var ki,
genellikle ilgili deyimlere başvurulmasının nedeni, alabildiğine bir kendini beğenmişliği
kamufle etmekten başka bir şey değildir.