Mecnun Leyla'dan geçmiş, Mevla'ya varmıştı; bense Sitarede'den hiç geçmemiş, yıldızımı güneşe katmış, güneşin ışığında hep yıldız parıltısı görmüş, dört kitabın manasını bir Elif okumuştum. Hakk'a yürüyüşüm hiçbir vakit onsuz olmamış, belki ondan olmuştu..
Ruhumun haşrı, canımın dirilmesi için nefsimin kurban olması gerek. Hayat ancak nefsin ölümündedir. Âşıklar ruhun dirilmesini nefsin ölümünde buldular.
Yeni bir acıya ah diyecek olsak, içimizdeki eski bir ah ağzımızdan çıkıp ona yer açıyordu. Her gelen dert, bir öncekini unutturuyor, her acı diğerini bastırıyordu. İnsanın acıya ne kadar dayanıklı olduğunu başka zaman anlatsalar inanmazdım.
Üç aydır Yunus Emre Hazretleri'nin dizi dibindeyim ve bir şeye çok pişmanım. Keşke başıma gelenler başıma geldiğinde, dosdoğru huzuruna koşsaydım ve bir yıl daha dolanıp durmasaymışım.