Şimdi elimi nereye atsam boşluk Alphard. Senin boşluğunda kendimi hayal ederken kendi sonsuzluğumda kayboldum. Gökyüzümün ne kadar büyük olduğunu düşlerken kendi kalbimin ne kadar küçük olduğunu unuttum. Belki senin kalbin ikimize de yeter sandım.
Gençtim işte şehrin o yatık raksından incinen yine bendim
gelip bana çatardı o ruh tutuşturucu yalgın
onunla ben
hep sevişecek gibi baktık birbirimize.
bir kez öpüşebilseydik dünyayı solduracaktık. İsmet Özel
Ellerini seviyordum ellerimdeyken
Kalbimi sahiplendi demiştim kendime
Aşkla bakıyorsun sanıyordum oysaki
Bilemedim gerçekle düşü ayırmayı
Ellerini istemiyorum şimdi
Seni düşünmek parçalıyor kalbimi
Güzel bi düştü uyandım da diyemiyorum
Ben artık uyuduğumda seni görmek istemiyorum