Hicret
@Hiicrety
"Dostum," diye söze girdim, "insan insandır ve birinin sahip olduğu o birazcık aklın duyduğu tutku hiddetlendiğinde ve insanlığın sınırlarıyla çakıştığında pek etkisi olmaz. En iyisi bunu başka bir zaman konuşalım." Dedim ve şapkamı aldım. Ah, yüreğim kabarmıştı, birbirimizi anlamadan ayrıldık. Zaten bu dünyada kimse kimseyi kolay kolay anlamıyor.
Reklam
"Biz insanlar." diye söze başladım, "iyi günlerin çok az ve kötü günlerin fazla olduğundan yakınıp dururuz. Oysa Tanrı'nın bize her gün için bahşettiği güzel olanı görebilecek kadar açık bir yüreğimiz olsaydı, kötü olanlara dayanabilecek gücü bulabilirdik."
Uzaklık tıpkı gelecek gibi! Karanlık ruhumuzu esir alıyor ve birbirimizi ancak duygularımız kaybolup gittikten sonra görebiliyoruz! Büyük, olağanüstü tek bir duyguyu hissedebilmek adına tüm varlığımızı vermeye hazır oluyoruz. Ancak ne yazık! Uzak olan şeyler artık yakında olduğunda her şey önceki gibi kaybolup gitmiş oluyor. İşte o zaman yine zavallı ve kısıtlanmış hissediyoruz,ruhumuz onu canlandıran şeye hasretlik çekiyor.
Durmak bilmeyen bir gezgin bile sonunda kendi vatanını özler ve uzak diyarlarda bulunmayı umduğu mutluluğu yuvasında, eşinin kolları arasında, çocuklarında ve işinde bulur.
Puan vermedi·120 syf.·
2023 4. kitabı
Puan vermedi·272 syf.·
2023 3. kitabı
