Hem okuyup bitirmek sonunda ne olduğunu öğrenmek istedim, hem de hiiç bitmesin istedim. Ama merakım ağır bastı. Kargodan geldiği gibi okumaya başladım. Okudum, okudum, okudum.. Bitmesin diye aynı yerleri defalarca okudum. Dönüp altını çizdiğim cümleleri okudum.
Şermin Yaşar kalemi çok sağlam biri. Kitabın dili akıcı, yalın. Her sayfa da insanın kendinden bir şeyler bulduğu, her cümle de "evet yee tam da böyle." dediğim kitaptı. Meltem'e ayrı üzüldüm, Selime teyzeye ayrı üzüldüm. Kitaptaki herkese ayrı ayrı üzüldüm. Kulağıma küpe bir cümle, soru da aldım "Ne malum?".
Hayatta; keşke şöyle olsaydı, şöyle yapsaydım, böyle olsaydı vs. hepsine bir çizgi çektim "Ne malum?" dedim ve şu an'a gelecek, yaşanacak güzelliklere odaklanmaya karar verdim. Çünkü "Ne malum?"