Hilal Çelik
@Hilaleyul
Birds flyin’ high, you know how i feel
Keyifsizliğimin sebebi duyduğum acı ya da aldığım darbeler değildi. Üstüme bir suskunluk çökmüştü. Doğrusunu söylemek gerekirse, içimdeki acıyı bir türlü dindiremiyordum. Sebepsiz yere zalimce sopa yemiş savunmasız bir hayvan gibiydim...
Glória hayallerime ne olduğunu soruyordu.
“Artık yoklar. Uzaklara gittiler...”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Annem geceyi başucumda geçirdi ve ancak gün ağarırken kalkıp hazırlanmaya koyuldu. İşe gitmesi lazımdı. Veda etmek için yanıma geldiğinde boynuna sarıldım.
“Merak etme, yavrum. Yarına iyileşirsin...”
“Anneciğim...”
Sesimi iyice alçaltarak belki de hayata yönelik en büyük suçlamamı dile getirdim.
“Anneciğim, keşke hiç doğmasaymışım. Balonum gibi olsaymışım...”
Fırçamla sandığı tıklattığımda ayağını değiştirdi. Aynı işlemleri öbür ayak için de tekrarladıktan sonra cilalamaya başladım. Bitince sandığı tıklattım ve ayağını çekti.
“ Borcum ne, Zezé?”
“İki yüz kuruş.”
“Niye o kadar az? Herkes dört yüze boyuyor.”
“Bir gün iyi bir boyacı olursam o kadar isterim. Henüz olmaz.”
“Ne güzel bir şeker portakalı fidanıymış bu! Hem bak, dikeni de yok. Pek de kişilik sahibiymiş, şeker portakalı olduğu ta uzaktan belli. Ben senin boyunda olsaydım başka şey istemezdim.”
“Ama ben büyük bir ağaç istiyordum.”
“İyi düşün, Zezé. Henüz gencecik bir fidan bu. Bir gün koca bir ağaca dönüşecek. Seninle beraber büyüyecek. İki kardeş gibi iyi anlaşacaksınız. Dalını gördün mü? Bir tanecik dalı olsa da sanki özellikle senin binmen için hazırlanmış bir ata benziyor.”
