"Ey aşk ! Ateştir senin nesebin…
Dumandır niteliğin kaynağın ise rüzgar
Su tufana dönüştü toprak da küle
Senin kokunla ateş rüzgara karıştı
Şirin’siz her saray bisütûn gibi viranedir
Ferhat’sız her dağ bir saman çöpüdür rüzgarda
Yedi nesil öteye tüm atalarımız gâmdı
Bize miras kalan hep sonsuz keder oldu
Rüzgar esince toprağımızdan senin kokun geliyor
Sadece Sen kalacaksın;
Biz hepimiz gidince…"
Hafız-ı Şirazi
"Hemçu gerd in ten-i hâkî netevâned berhâst
Ez ser-i kûy-i tu zanrû ki azîm uftâdest"
Şu toprak bedenim senin sokağına çakılıp kaldığı
için toz gibi havalanamıyor.
Şeyh Sadi Şirazi
Can verme sakın aşka aşk afeti candır
Aşk afeti can oIduğu meşhuru cihandır
Sakın isteme sevdayı gam aşkta her an
Kim istedi sevdayı gamIı aşk ziyandır
Her ebruIu güzeI eIinde bir hançeri honriz
Her züIfü siyah yanında bir zehirIi yıIandır
Yahşi görünür yüzIeri güzeIIerin emma
Yahşi nazar ettikte sevdaIarı yamandır
Aşk içre azap oIduğu biIirem kim
Her kimseki aşıktır işi ahü figandır
Yadetme güzeI gözIüIerin merdümi çeşmin
Merdüm deyip aIdanma kim içtikIeri kandır
GeI derse FuzuIi ki güzeIIerde vefa var
AIdanmaki şair sözü eIbette yaIandır.
Fuzuli