Herkesin, arkadaşlarından başka kimseye anlatmadığı hatıraları vardır.Aklında arkadaşlarına bile söyleyemeyeceği, yalnızca gizli gizli kendine söyleyeceği meseleler vardır.Ancak bazı şeyler vardır ki insan kendine söylemekten bile korkar. Her düzgün insanın aklının bir köşesine saklanmış düşünceleri vardır.
İnsanın varlığının amacı,her zaman iki kere ikinin dört ettiği gibi kesin formülle ifade edilmesi gereken o elde edilecek şey değil, hayatın kendisidir.Çünkü böylesi bir kesinlik, hayat değil, ölümün başlangıcıdır.
İnsan, gerçekten piyano tuşundan ibaret olsaydı, üstelik bu doğa bilimi ve matematikle kanıtlanmış olsaydı bile yine de ikna olmazdı. Sırf kendini haklı çıkarmak için bile bile, safi nankörlükten, sapkınca bir şey yapardı.Gerekli imkânlara sahip değilse bile, yıkım ve kaos yaratmanın bir yolunu bulurdu.Sırf kendini haklı çıkarmak için!