Yaptığı sıradan şeylere sürekli aferin denilen çocuğun kendini aşarak yeni başarılara ulaşma şekli zaman içinde kaybolur. Her şeyi aferin demek doğru değil
Gözle, bakışla, tavırla, özle söylenen aferin, sözle söylenen aferin’den daha etkilidir. Bakışınla, duruşunla çocuğu takdir ettiğini ifade edersin. Bu bilinç anne babalar ve eğitim ortamlarında çalışan öğretmen ve yöneticiler için çok önemli.
Türkiye’de nasıl ki tamir edilmemiş bir musluk damla damla milli serveti harcıyorsa, kapanmamış bir ampul onu kapatmayan kişi farkında olsa da olmasa da millî serveti boşa yere harcıyorsa, gelişmesine önem verilmemiş her çocukta milli servete bir ihanettir. Bence her bir vatandaşın çözüm üretmek yerine şikayetle harcadığı her dakika her an damlayan musluk gibi israftır. O nedenle karşındaki kişi sorunu anlayıp çözüm üretme değil, bir şikayet tavrı içindeyse derin bir nefes alıp yutkunuyorum. O kişi hayatını israf ettiğinin farkında değil. Ne yazık ki farkında olmadığının bile farkında değil.
Ama kimi de var ki futbol maçına bir seyirci gibi tribünde seyrederek değil, sahada kanter içinde kalarak, şevkle topun peşinde koşarcasına yaşar her anını. Yağmur Çamur olsa da, kazansa da kaybetse de hep sahadadır; o anı tam anlamıyla yaşar. Şükür duygusu içerisindedir. Her güne,“kendi yaşamımda varım, kendi yolculuğumu yapıyorum,” Kıvanç’ı ile başlar