HİLAL P

Oysa bilmiyorlar ki gündüz gülen yüzüm, gece dipsiz bir okyanustan farksızdı…
Sayfa 60
Reklam
“Nasılsın” sorusuna iyi olmadığım halde iyiyim demekten, insanların samimiyetten yoksun bu merakını gidermek için kendimi kandırmaktan yoruldum artık. İçimdeki kırıklar, her iyiyim dediğim zaman daha da parçalanıyor, un ufak oluyor sanki…
Sayfa 60
Seni satırlarıma sığdıramadım, kelimelerle anlatamadım BABA.
Sayfa 48
Anılar
Geçmesi zor acılarım var benim. Gündüzleri sokaklarda peşimi bırakmayan, geceleri odamın her yerini kaplayan, uyumayı denesem rüyalarımdan ayrılmayan türden. Kaçmak mümkün değil. Anılar insanın en savunmasız anıdır. Bugün sensizliğin ilerleyen saatlerinde bir sigara yaktım. Bol köpüklü kahvemle oturdum masama. Radyoda hiç ummadığım anda çalan o şarkı beni dağıttı. Alıp çok uzaklara götürdü. Acımasız bu şarkılar. İnsanı hep beklemediği anda yaralayan, eskilere alıp götüren ve saatlerce ağlatan şarkılar…
Sayfa 32
tarifsiz acı
Acıyordu içimde bir yerler, kimseye tam şurası diyemiyordu . Durmaksızın kanıyor, kabuk bağlamıyordu. Zamanla bu acıya alıştım, sevdim. Çünkü; çektiğim acının sebebinin sen olduğu aklıma gelince, acılarımı daha da çok seviyordum. Kendi kendime diyordum ki; “ben onun için ağlıyorum, üzülüyorum, özlüyorum, seviyorum.”
Sayfa 28
Reklam