Ah Milena... Ne kadar yorgunsun cumartesi akşamki mektubunda. Çok diyeceğim var o mektup üstüne ama yorgunsun, onun için susuyorum. Ben de yorgunum gerçi..
Gece yazdığın mektup Milena.. Nefesim kesilmeden nasıl okuyabildim o mektubu? Nasıl nefes alabiliyorum hâlâ? Şaşırıyorum. Nasıl senden ayrı kalabiliyorum? Nasıl olabiliyor bütün bunlar? Anlatabilir misin bana? Yakınmıyorum, sızlanma değil bu. Unutma Milena, söz verdin bana. Söz verdin..
Yola çıkacak gücü bulamıyorum kendimde, Milena. Karşılaşacağımızı düşündüğümde, bunu göz önüne getirdiğimde bile dayanamıyorum beynimin zonklamasına.
Milena, Milena, Milena... Adından başka şey yazamıyorum. Yazmalıyım ama! Bugün şaşkınım, yorgun ve sensizim, Milena.
(Yarın da yanında olmayacaksın.)
Nasıl bitik olmayayım.?