Kimsenin olmaması değildir yalnızlık... Eğer etrafta kimse yoksa bu sadece tenha bir yerdir... Fakat kalabalıklar içinde senin için hiç kimse yoksa...
Farklı bir his bu.. bence eksik hissetmek gibi... Aslında birşey varmışta seni terketmiş gibi...
Ancak terkedilmişler yalnızdır... Terk edilmemiş kişi yalnızlıktan bahsedemez... Anlayamaz...
Yada kendi insanlardan uzaklaşan biri yalnızım diyemez... Bu uzak durmaktır... Ama kişi birşeyi kaybetmişse.. ve yerine hiçbir şeyi koyamıyorsa yalnızdır...
Yalnızlık birşeyin olmaması değil aksine varolan birşeyin kaybıdır... Yokluğu hissedilmeyen birşey yalnızlığa konu olamaz..
Yalnızların ortak yönü... İçinde artık dolamayan bir boşluk hissidir... Sanılanın aksine sıkılmak, bunalmak, konuşacak kimseye sahip olmamak değil...
İçinde koca bir boşluk olması...
Kimseye anlatamamak...Ve Anlaşılmamak...