Şilan yılmaz
@Hivroj
Diyarbakır
38 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Nasıl da almış aklımı,
Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdan..
Dost, düşman söz eder kendi kavlince, Kınanmak, yiğit başına.
Bu, ne ayıp, ne de yasak,
Öylece bir gerçek, kendi halinde,
Belki, yaşamama sebep...
Ahmet Arif
Bilmezler nasıl aradık birbirimizi,
Bilmezler nasıl sevdik,
İki yitik hasret,
İki parça can.
Çatladı yüreği çakmaktaşının,
Ağıyor gök kuşaklarının serinliğinde
Çağlardır boğulmuş bir su…
Ağıyor yeşil.
…. Ahmet Arif..
" Tanıdığım en güzel insanlar yenilgiyi, acıyı, mücadeleyi, kaybı yaşamış ve diplerden çıkış yolunu kendileri bulmuş insanlardır. Güzel insanlar öylece ortaya çıkmazlar. Onlar oluşurlar.."
'' Kalbini gömdüğün o mezardan ayrılmak istemedim. Ben şimdi çok eski, çokça yakılmış bir kitap nasılsa öyle hissediyorum. Kentlerden, insanlardan, onlardan, bunlardan ayrılma isteğim hep bu yüzden. Şuan çok şiddetli bir yağmura ihtiyacım var. Toprağın demlenip birşeylerin yeşermesi, veyahut başka şeyler.. Bilmediğim şeyler, boğazımı sıkmayacak şeyler.. Annemin yüreğime diktiği sevgi tohumları gibi şeyler. Neyse, uzatmayayım. Ben hala o mezarı suluyorum. O balkonda oturup birgün aniden, bu sokakta çıkacağına inanıyorum. Çünkü başka çarem yok.. "