Yalnızlık kelimesi bu kadar güzel anlatılabilirmiş dedim okuyunca.Her şiirinde ayrı bir sadelik ve keskinlik mevcut. Aynı zamanda sonuna kadar durgunluk ve yalnızlık bile olsa garip bir huzur hissettiriyor. En çok beğendiklerimi yine defterime not aldım. Şiirler ah şiirler.. Biri şuydu;
Yalnızlık tutkularda gezer çoğu kez;
körkütüğünden sırılsıklamına,
zilzurnasından akla yatkınına kadar
bütün tutkularda.
Çünkü aklın,
her şeyi tutkuya dönüştürmek gibi
tuhaf bir köyü vardır;
ve tutkular,
insanı tutmaya yarayan en eski kulplardır
-ki, birini göğe çıkarır
ya da yere batırırken
çoğunlukla oralardan tutulur.
Bu yüzden,
önce tutkuları öğrenilir insanın,
sonra tutkuları unutulur.
*
Ve hepsi tekrar tekrar okunur. Bir kez daha sindire sindire okuyacağım.
İyi okumalar..