Hülya Aksoy
@Hlyak
3 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Beğendiğim/altını çizdiğim mısralar
“Erken öleceğini biliyordum bana bırakmak için,
Bu acımasız ölü anne sesini
… artık bütün üzgün oluşlarımın adı: anne!
İki kendim varmış maviş anne
Biri benmişim, biri mutsuz
…
Ben ölürsem mutsuza iyi bak!
Seni sevince kıpırdayan her şiiri
Kahverengi bir çaydanlık da saklıyorum…
Kayboluşumun beşiğini sallıyorum bu akşam
Büyüyor yavaş yavaş
Didem Madak
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sömürgesizleştirmenin özünde şiddet içeren bir olgu olduğunu, sömürge sisteminin bizzat şiddetle kurulduğunu ifade eder. Sömürge dünyasının “manici” yapısını ve bu sistemde şiddetin ezilen birey için bir tür arındırıcı ve iyileştirici güç olduğunu savunur.
” işkence edeni yani zulme uğrayanı görüp de buna bir tepki göstermiyorsan sen de buna ortaksın yani sen de işkenceci veya zulmedensin”
Fanon bir psikiyatrist gözüyle, sömürge savaşının hem ezeni hem de ezilen bireylerin zihinlerinde yarattığı ağır tahribatları vaka örnekleri ile sunar. Sömürgeciliğin bizzat kendisinin zihinsel hastalıklar için bir üretim alanı olduğunu kanıtlar.
Fanon, köylüyü yeryüzünün gerçek lanetlisi olarak görür.  çünkü köylü, sömürgeci tarafından insanlıktan çıkarılmış, sistemin dışına itilmiş ve kurtuluşu için mevcut düzeni tamamen havaya uçurmaktan başka çaresi kalmamış olan tek güçtür.
