Uyuyamadığım gecelerin sabahında gözaltlarımdan mor çocuklar doğardı.
Mor çocuklarıma ninni söylerdi sabah ezanları
Fırtına ters çevrilen şemsiyelere benzerdi duaya açılan avuçlarım Avuçlarıma kar yağardı, kimi zamann tipi...
Kaç kere avuçlarımda mahsur kaldım.
Bir kaç kış geçti.
Ben hep mahsun kaldım.