Hüseyin Düver
@Hopebringer
Şu anda okuduğu kitap
"Bu uzun, bu çok uzun düş, uyanıyorum, hayır ölmek üzereyim;şafak söküyor, ilk ışık, gün başka canlılar için, benim içinse amansız güneş, sinekler. Konuşan kim, hiçkimse, gök aralanmıyor, hayır hayır tanrı çölde konuşmaz, iyi de 'Kin ve güç için ölmeye razı olursan bizi kim bağışlayacak?' diyen bu ses nereden geliyor? İçimde başka bir dil mi yoksa ayaklarımın dibinde ölmek istemeyen cesaret cesaret cesaret diyip duran mı? Ah yeniden yanılmış olsaydım! eskiden kardeş olan insanlar biricik kurtuluş yolumuz, ey yalnızlık, beni bırakmayın! İşte işte kimsin sen , parçalanmış ağzı kan içinde, sensin büyücü, askerler seni yendiler, tuz yanıyor orada, sensin, sevgili efendim! Bırak bu kindar yüzü şimdi iyi ol, aldandık yeniden başlayacağız, başışlama ülkesini yeniden kuracağız, ben evime dönmek istiyorum, evet yardım et bana, tamam elini uzat, ver..."
Geveze kölenin ağzına bir avuç tuz doldu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sinemaya gitmek için bırakılan bir kadın. Artık sözleri dinlenmeyen bir yaşlı adam. Hiçbir işe yaramayan bir ölüm. Sonra öbür yanda dünyanın tüm ışığı. Ne çıkar insan her şeyi kabul ettikten sonra? Birbirine benzeyen, gene de farklı olan üç yazgı söz konusu. Ölüm herkesin başında ama herkesin ölümü kendine göre. Olsun güneş yine de ısıtıyor kemiklerimizi.
Toplumsal konulara değinen Camus'un kendinden de çok şey bulduğum bir kitap oldu. Ancak diğer kitaplarının yanında ben de bir parça sönük bulduğumu söyleyebilirim. Camusla tanışma kitabı olarak önermem ama iyi bir Camus okuyucusunun da kaçırmaması gerekir.
Yaşlılıkla ilgili ilk öykü özellikle beni etkiledi. Yaşlıların o toplumdan yalıtılmışlıkları, sözlerinin dinlenmemesi umursamadan bir kenara bırakılışları ve hatta yük görülmelerini kısa kısa insan manzaralarıyla çok iyi betimlemişti. Bir solukta okuduğum bir kitap oldu.
