Hazal

Hazal
İnsan, kendi yaşamının yağmurlarında ıslanma fırsatını kaçırmamalı.
Çocuk fark etti ağacın yaşadığını. Yumuşak yapraklar açılıyorsa zoruyla bir ışığın, koparak amansızca, sert kabuk çok acı çekiyor olmalı. Gene de yaşıyor sessizce. Bütün dünya ağaçlarla kaplı, acı çeken ışıkta ve duyulmuyor bir iç çekiş bile.
Sayfa 392·Kitabı okudu
Şiir
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Razı olmalıyız, ruhum, asla anlamayacağız başka yaşamı. Tiksindirip acı veriyorlar bize, o ciltlerden, kanımıza dönüşen, en derin düşlerimiz, en yararsız terk özlemlerimiz. . . . Çaresiz isyan ve en korkunç acı: Yarın gene aynı olacaksın.
Sayfa 303 - 16 Eylül 1928·Kitabı okudu
Şiir
Çünkü her şeyden kaçtık her zaman, huzursuz ve tatminsiz hep yalnızca taşıyarak yüreğimizde umutsuz sevgiyi her şeye karşı. Bunu anımsayacağız yalnız olduğumuzda ölüler gibi. Ve hiçbir insan bakmayacak artık yüzümüze.
Sayfa 298 - 25 Ağustos 1928·Kitabı okudu
Şiir
yüreğini parçalayan artık senden umudu kesenin, hüzünlü gülümseyiştir yalnız gülümsediğin. Başka günler olacak, başka sesler ve uyanışlar. Şafakta acı çekeceğiz, baharın yüzü.
Sayfa 196·Kitabı okudu
Şiir
Yazgı değildi acı çekiyorsa dünya, gün ışığıyla küfretmeye başlıyorsak: Insandı suçlu olan. Hiç olmazsa gidebilmeliyiz, aç ama özgür olabilmeli, hayır diyebilmeliyiz aşkı ve merhameti kullanan bir yaşama, aileyi, toprak parçasını, bağlamak için ellerimizi.
Sayfa 141·Kitabı okudu
Şiir