Sabah
açılmış olacak büyük bir sessizliğe
azaltarak her sesi. Dilenci bile,
ne bir şehri, ne bir evi olan, solumuş olacak sabahı,
bir bardak grappa içer gibi tutkuyla ac karnına.
Değer aç olmaya, değer aldatılmaya
en tatlı ağızdan, yeter ki çıkarabilsin seni bu göğe kavuşturarak soluk alırken en silik anılara.
.
.
.
Ah keşke evden kaçan bir çocuk
geri dönse tam bugün, sis yükselirken
ırmağın üstünde ve unutsa bütün yaşamı,
yoksullukları, açlığı ve aldatmaları,
durmak için bir köşede, sabahı içerek.
Değer dönmeye, farklı bile olsan.