Yıldırım Aşaroğlu
@Howl_
46 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Son Hediye
Dönemini; kendi sanatsal ve biçimsel çerçevesine isyan eden tarzıyla yansıtmış Oscar Wilde.
Aristokrat sınıfın hedonist yozlaşmasını ve buna rağmen ikiyüzlü bir şekilde nasıl yaşadığını; üç ana karakter ile tanımaya başlıyoruz.
Harry; sarkastik ve hedonist bir hatip! (Wilde’ın kendisi)
Basil; sanatının içine gömülmüş bir ressam!(Dönemin sanat anlayışı, küçük romantik)
Dorian Gray; Sanırım oyun hamuru. (Her şeye kadir insan)
Hikayesi genelde Gray etrafında dönse de Harry didaktik bir tarzda onun dürtülerini kamçılayarak onun yaşamın nasıl cüretkar hallerine sokarken; Basil onu eşrefi mahlukatlığına resmederek onu kendi ruhuna hapsedip kendi ile yüzleşmesini sebep oluyor.
Ama bu kadar yeter!
Kitabın biraz da diline dönelim.
Fazla tiyatral anlatımı barındırsa da yer yer insani olaylara da bizi götürebiliyor. Aslında ben okurken sık sık kahkaha atarken buldum. Sanırım 21.yy insanı olmamdan zaar. Bir yerden sonra sıkıcı olmaya başlıyor anlatım zaten. Hikaye artık nasıl biteceğini bize belli ediyor. Zaten bir yerden sonra hikayeden ve Harry’nin hayat felsefini dinlemek zorunda kalıyoruz. Yer yer hak verdiğimi de söylemem de gerek.
Not: Alıntı yapmayı seven insanlar için ideal bir kitap.
Not2: Birkaç filmi de varmış. İzleyebilirsiniz.
Tavsiye etmiyorum ama okumak isteyene de niye okudun demiyorum.
Reklam
Psikologlara göre hayatta öyle anlar vardır ki günah ya da toplumun günah diye adlandırdığı şeyi işleme arzusu insanın benliğini öylesine ele geçirir ki bedenin her bir zerresi, beynin her bir hücresi korkunç dürtülerle harekete geçer. Kadınlar ve erkekler böyle anlarda özgür iradelerini yitirir. Kendilerini bekleyen korkunç sona doğru otomatlar gibi ilerler. Özgür iradeleri ellerinden alınmış, vicdanları ölmüştür;bir ihtimal yaşıyorsa da başkaldırıya, itaatsizliğe cazibe katmak içindir. Çünkü tüm günahlar, din bilimcilerin bıkıp usanmadan söyledikleri gibi itaat etmemekten kaynaklanır. Günahın sabah yıldızı olan yüce ruh, cennetten kovulduysa isyan ettiği içindir.
Son Hediye
“İnsanlar en çok kendilerine lazım olan şeyleri vermeye pek meraklıdır.” Dorian Gray’in Portresi/ İş bankası yayınları/s.65
“Üstünkörü geçmedi seninle geçirdiğimiz hiçbir saat” İsmet Özel/Seni dünya gözüyle bir daha görmek
Ondan sonra ilk kitap…
Yeniden aramıza karışan bu kadim düşman(belki dost) bu sefer güzel insanlığımızı Sovyet Moskova’sı sokaklarında ziyaret ediyor. Bu sefer amacı belirsizlik içerisinde gibi olsa da yalnız başına da değil ;çok değerli maiyetini de yanında getiriyor. Ve bu güzellik abidesi Bulgakov’un ellerinde daha neşeli, daha eğlenceli bir hal alıyor. Ama sürprizi sadece o yapmıyor. Aramızdan biri, ki Usta oluyor, ona büyük bir hikaye teslim ediyor. Pontius Pilatus’un( Yeruşalim valisi) hüzünlü ,yarım kalmış duygularını barındıran, bu duyguların müsebbibi ve muhatabı olan İeşua (İsa) arasındaki hikayesi… Üslup olarak post-modern anlatıya yakın olsa da klasik dönmeden de izler taşımakta olan romanımız, maalesef ki eksik kalmıştır. Öyleki bunu kitap bittiğinde çok iyi hissediyorsunuz. Sanki yazılacak şeyler kalmış ve bu hikaye biraz daha bizi kendisinde sürükleyebilir gibidir. Her şeyden evvel birazcık Hristiyan anlatısı(İncil okuması güzel olur) bir de Faust okunmuş ise bu kitabı okuyan kişi epey eğlenir. Tabii Sovyet Rusya’sı bilenler de keyif alacaktır. Not: Bu Ruslar balo işini biliyor abi…
Alıntı(benim için en anlamlı yer): Işığı hak etmedi, huzuru hak etti,-dedi Levi hüzünlü bir ses ile. (S.459)
Reklam