Hasan can

Hasan can
@Hsncan
20 yıldır yazar olmak için çabalarken yanlışlıkla mükemmel bir okur oldum.
Eski libaslarda, Kirli sakallarda, Yıkık umutlarda, Ve yalnız ölen şairlerin Çoğul şiirlerinde aradım, bu acının mazeretini... Şimdi zihnim , görkemli intiharlar tasarlarken akşam üstleri, Kalbim bu aşktan vazgeçmiyor..! Yine  böyle bir akşam üstü Sevmiştim seni..! Hasan can Ç.
Şiir
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Eylül...Ahh! bekleyişlerin eylülü...
Eylül de geldi, Yine gelmeyecek misin..? Ne yazsam, ne kadar yazsam, Çıkıp gelirsin ki..? Gelmezsin... Gelmeyecek sin..! Bunu öğrettin, ama Söylesene gelir misin, Son yazımda, Görkemli bir intihar Anlatsam sana... Hasan can Ç.
Şiir
Çocukluk yaralarımla bekliyoruz seni...
Bana kalırsa,yazı,icat olunduğu tarihten bu yana,sana yazmaktan daha anlamlı bir işe yaramadı. Gülme! Abartmıyorum... Ya da gül,gülmek de senin yüzünde olunca muhteşem bir eyleme dönüşüyor sadece... Bugün sana odamdan yazmıyorum canım, bugün sana doğup büyüdüğüm ve erik ağacından düşüp,ilk yaramı aldığım köydeki evimizin bahçesinden yazıyorum. Başka bir değişle ilk yaramla son yaram arasında durup, anlamını yitirmiş bir ömrün muhasebesini yapıyorum... Ve rakamları toplamaya çalışsam da sonuç hep eksi çıkıyor. Fakat sol yanımda dimdik duran bu aşk ve bu aşktan beslenen bu acı,iki kişilik bir ordu gibi,kaybetmelerin o şanlı ordularına karşı amansızca savaşıyor..! Toprak,ağaçlar,güneş,ılık rüzgar ve çocukluk anılarım ve kalem ve kağıt...Ve sen...Ve ben...Ve biz,ikimiz..! Bugün doğa bunlardan ibaret...Bugün hiçbir neden bu aşkın burda hüküm sürmesine engel olamaz. Çünkü burda gerçeğe yer yok. Çünkü burda sen benim hiç gitmemiş sevgilimsin... Burda mesafeler yalan,burda aramızda yollar,yıllar yok; ben gözlerimi kapatsam,sen şimdi ellerimdesin... Yüzümü sol omzuma dönsem dudaklarındayım,az yana eğsem başımı saçlarındayım...Ahhhh saçların...Can vermek için ne güzel bir yer. Şöyle derince çekip içime kokunu,bir daha geri vermeden nefesimi,son nefesimde saçlarının kokusunu çalarak tanrıdan...Ölmek..! Sevgilim, bak bu dizimdeki yara, bu da kalbimdeki... Aralarında nerden baksan 25 yıl var... Dizimdeki,şu an altında oturduğum erik ağacından düşünce oldu, kalbimdeki ise gözünden düşünce... Ben 25 yıl önce açılan yaramı unutmadım ve senin gözünden düşünce açılan kalbimdeki yarayı da yüz yıl geçse de unutmayacağım... Dizimdeki yarayı ilk annem üflemişti,ilk annem sarmıştı... Şimdi,tabiri caizse eşşek kadar adam oldum ama yine bu erik ağacının altında kalbimdeki yaraya
Edebiyat
Sessizliğim ağıt yakıyor içimdeki ölüye...
İçimdeki ses Esen rüzgar Cahil insan Ve karanlık gece Herşey konuşuyor bu vakitlerde. Bir benim payıma susmalar düşüyor Dilimde jilet kesiyi kelimeler Konuşsam kan rengi isyanlar Sussam içime doğru ölüm. Ahh benim zayi ömrüm Ben bir mezar taşı gibi İçimdeki cesetle meşgulüm.                                                 Hasan can Ç.
Şiir
Zayıftım,tokluğa açtım, var edilmiş bir yokluktum. Kavgam benimle yaşıt, öfkem ispata muhtaç, bir offff! çekmeye mecalim yok Ama yine de ama arsızca kovulmaktan bıkmadığım bu kapıdaki son bakışımda biraz onur,biraz kalp ağrısı Ve heba edilmiş bir ömrün Ahı var... Hasan can Ç.
Şiir