Hasret Kolkıran

Hasret Kolkıran
MEB
"Aaah, savaş, seni icat eden görmesin cennet. Aaaah, savaş. Şu yeryüzünde canlı koymadı kırdı geçirdi. Gökteki kuşu, yerdeki börtü böceği, su­ daki balığı ... "
Reklam
Yangından hepimiz göğünüp çıktık. Yangından hepimiz yanmış, kavrulmuş, yüreklerimiz paramparça olmuş çıktık. Biz yaralandık, biz insanlığımızı yitirdik. . Bizim insanlığımız gitti, külümüz kaldı. Artık biz eski sağlıklı insanlık değiliz. Bizim çocuklarımız da artık o es­ ki insan olamayacak Torunlarımız da ... Üstlerine kıyamete kadar kan yağacak, yaralanmış, yarı deli, biribirlerini yiyerek, bütün acıma, insanca duygularını yitirmiş, şu dünyada içle­ rindeki ışığını boşaltmış, öyle dolaşacaklar, biribirlerinin göz­lerini oyarak ... "
"İnsan isterse her sabah gün atımıyla birlikte yeniden doğabilir, kirlerinden, acılarından, ya­ralarından arınabilirmiş."
"Dünya dünya oldu olalı kocaları dönmeyen gelinler, oğulları dönmeyen analar, kardeşleri dönmeyen kızlar gibi sa­vaşı kimse böyle lanetlemedi"