Bütün insanlığı dövsen havanda,
Zerre zerre herkes yine yalınız.
Boşlukta yol alan uçsuz kervanda,
Her şey tek başına, dağ, taş ve yıldız.
Herkes bir vücutsuz hayal peşinde;
Eşini kaybetmiş herkes eşinde.
İçinizde yiv yiv derinleşin de,
Çıksın karşınıza en yakınınız!
Sayfa 27
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yaşamak hoş bir gelenektir
Ölüm genişliğinde kolu kanadı vardır onun
Ve aşk kadar sıçrayışı
Sayfa 78
Benim ruhum eşyanın taze yönünden akar
Ruhumun küçüktür yaşı
Bazen şevkten ruhumun öksürüğü tutar
Ruhum işsizdir:
Yağmur damlalarını sayar, tuğla derzlerini Ruhum bazen yoldaki taş kadar gerçektir
Sayfa 74
Ben yerin başlangıcına yakınım
Nabzını tutuyorum çiçeklerin
Aşinayım ben suyun ıslak yazgısına
ve ağacın yeşil alışkanlığına
Sayfa 73
Araba tekeri atın durmasına hasret
At, arabacının uyumasına,
Arabacıysa ölüme hasret.
Sayfa 62