Kim olduğunu henüz bilmiyordu ama ihtiyaçlarını hiç kimseye göstermeyecek kadar güçlü olmak zorunda olduğunu biliyordu. Çünkü ihtiyaçlarımız bizi yargılayan gözler karşısında zayıflığa dönüşüyor ve insan ilk oradan yaralanıyordu.
Çünkü insanın kazanamayacağı tek savaş kendisiyleydi. Ama o yenilgi öyle kıymetliydi ki…işlevsiz düşüncelerimiz,gereksiz bilmişlerimiz,ezbere hallerimiz içimizdeki meydanlarda verilen muharebelerde ayıklanıyor, karakterimiz bu yenilgilerden doğuyordu.
…okudukça,araştırdıkça,öğrendikçe hayat sanki sizinle konuşmaya başlayacak ve hiçbir şey artık sıradan olmayacak. Anlamak cennet kapılarının anahtarıdır,çünkü ancak anlayınca insanlaşır ve ancak insanlaştıkça cenneti dünyada var edebilecek o yüce çabaya geçebilirsiniz. Tüm öğretiler bizlerin insana dönüşmesi içindir,”