Tuğba
@HtugbaK
Şu anda okuduğu kitap
Görünen o ki günümüz insanı “bezelye tanesi üzerindeki prenses sendromu”ndan muzdarip. Bu sendromun paradoksu, giderek azalan uyaranın giderek daha fazla acı vermesidir.
Reklam
Pandemi çiplak yasamin yüzüne çiplak ölümü çarpan ve böylelikle de siddetli bir bagisiklk reaksiyonuna yol açan terörizm gibi davranir. Havaalanlannda herkes muhtemel bir terörist olarak muamele görür. Hiç karşi koymaksizin alçaltıcı güvenlik önlemlerine maruz kalmaya razi oluruz. Üzerimizde silah olmasi ihtimaline karşı vücudumuzun ellenmesine izin veririz. Virüs havadan gelen terördür.
Acı engellendiğinde mutluluk yavanlaşıp sıkıcı bir rahatlığa dönüşür.Acıya duyarlı olmayan insan derin mutluluğa kapısını kapatmıştır.
Hayatta kalma histerisinin hakim olduğu toplum bir ölememişler toplumudur. Ölemeyecek kadar canlı be yaşayamayacak kadar ölüyüz.
Üst bir amaçla hiçbir bağlantısı olmayan, kendinden hoşlanan ve kendinin zevkini çıkaran hedonik bedenin acı karşısındaki tavrı, disipline edilmiş bedenin aksine, resdetme şeklindedir.
Reklam