27 Ekim
Biz insanlar birbirimiz için ne kadar az şey yapabiliyoruz! Eğer kendi içimde sevgi, sevinç ve coşku taşımıyorsam bunu bana bir başkasının vermesi mümkün değil. Aynı şekilde benim gönlüm de mutluluktan uçarken karşımdaki zavallıyı soğuk ve cansız bir şekilde durmaktan kurtaramıyorum. Ona mutluluğumdan azıcık bile veremiyorum. Bu ne kadar büyük bir zavallılık!
Boş bir kafa her şeye katlanır! Bu "boş kafa" sözü nasıl oldu da kalemimin ucuna takıldı... Gülüyorum. Ben biraz olsun öyle olabilseydim, mutlu olurdum.
Biz insanlar daima ilk izlere değer veririz. İnsanoğlu en inanılmayacak şeye inanabilir. Fakat bir defa kafasına bir şey yerleşti mi, onu söküp atmak isteyenin vay haline!